Oddział Psychiatrii Dorosłych

Już po raz 10 obchodzimy w Polsce Dzień Walki z Depresją. To ciężka i niebezpieczna choroba. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zajmuje czwarte miejsce wśród najpoważniejszych problemów zdrowotnych na świecie. Szacuje się, że do 2020 roku może przesunąć się na pozycję drugą. Nieleczona depresja często prowadzi do rozpadu więzi rodzinnych, utraty pracy, uzależnienia od leków i alkoholu. Najgroźniejszym skutkiem depresji są samobójstwa. Wśród chorób psychiatrycznych depresja to prawdziwy „killer” – alarmuje dr hab. n. med. Dominika Dudek, specjalista z Oddziału Klinicznego Kliniki Psychiatrii Dorosłych Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. Przyjmuje się, że 15, nawet do 25% pacjentów chorujących na depresję popełnia samobójstwo. Ryzyko odebrania sobie życia wśród osób cierpiących na depresję jest 50 razy większe niż w populacji ogólnej. Okazuje się, że 80% ludzi, którzy popełnili samobójstwo zmagało się z zaburzeniami psychicznymi, głównie depresyjnymi – dodaje Pani Docent.

Jak rozpoznać depresję u siebie lub bliskiej osoby? Najczęstsze objawy to głębokie przygnębienie, smutek i niemożność odczuwania przyjemności. To także zaburzenia snu i łaknienia, częste poczucie zmęczenia i senność. Osoba cierpiąca na depresję nie ma siły do podejmowania codziennych aktywności. Stopniowo traci zainteresowania i izoluje się od ludzi. Depresja istotnie różni się od smutku, który jak pisał prof. Kępiński „jest dolą człowieka”, i który pojaiwa się w odpowiedzi na przykre wydarzenia Nie wolno bagatelizować problemu i mówić choremu, aby „wziął się w garść”. To, co powinniśmy zrobić, to zachęcić do skorzystania z pomocy specjalisty i przekonać, że wizyta u psychiatry to nie wstyd.

Jak podkreśla dr hab. n. med. Dominika Dudek, depresję trzeba zauważać i leczyć. Poddana odpowiedniej terapii jest uleczalna, a stosowane obecnie leki są coraz bardziej skutecznie i coraz lepiej tolerowane. W wielu przypadkach osobom z objawami depresji proponuje się psychoterapię. Większość pacjentów uzyskuje poprawę w ciągu kilku miesięcy od rozpoczęciazpoczęcia leczenia, mogąc powrócić do pełnej aktywności zawodowej, rodzinnej i społecznej. Systematyczne leczenie zmniejsza ilość i ryzyko nawrotów. Jest jednak jeden warunek: nie wolno bagatelizować problemu. Trzeba go rozpoznać i rozpocząć leczenie.

Opracowała:
Anna Drukała
Biuro Prasowe SU