|









|
|


- Zaufaj lekarzowi – on nie ma innego celu jak poznać Ciebie i
twój organizm oraz przyczynę Twoich dolegliwości i charakter Twojej
choroby, a następnie pomóc Ci ją zwalczyć lub nie dopuścić do jej nawrotu.
- Powierzając lekarzowi to, co masz najdroższe i najważniejsze –
Twoje życie i zdrowie – witaj go przy swoim łóżku, czy podczas
kolejnej wizyty w przychodni – z uśmiechem
i dobrym słowem, jak osobę bliską, której dużo zawdzięczasz. Lekarz
też jest tylko człowiekiem jak Ty – czasem zmęczony, może nawet
zniecierpliwiony obiektywnymi trudnościami w służeniu Ci pomocą (biurokracją,
nieżyciowymi przepisami, brakiem funduszy czy odległymi terminami niezbędnych,
badań diagnostycznych czy procedur leczniczych).
- Nie bądź bierny, nie licz, że lekarz medycyny wyleczy Cię z choroby
tylko lekami bez Twego udziału. Twoje zaangażowanie, wiara w wyzdrowienie
“czyni cuda” – pomaga siłom Twojego organizmu w zwalczaniu
choroby.
- Chroń się przed pesymizmem – zwątpieniem. Nie myśl stale o chorobie,
nie analizuj bez przerwy każdego nowego objawu, wyniku badań laboratoryjnych,
nie odczytuj z gestu lekarza i jego słów niekorzystnych dla siebie znaczeń.
Wykorzystaj czas choroby na oglądanie telewizji, czytanie książek, wspominaj
zdarzenia miłe i te, w których osiągnąłeś sukces.
- Nie czytaj naukowych książek medycznych – będziesz bowiem zapamiętywał
z nich głównie to, co często dotyczy tylko niektórych – nielicznych
chorych z danym schorzeniem. Nie posiadając wykształcenia medycznego
może będziesz często interpretował przeczytane informacje na swoją niekorzyść
– będzie cię to następnie uporczywie dręczyć.
- W informacji o działaniu przepisanego Ci leku zawsze możesz przeczytać
o objawach ubocznych – jest obowiązkiem producentów o nich pisać,
mimo że często wystąpiły tylko raz na 100 chorych zażywających ten lek.
Jeśli masz wątpliwości co do stosowania leku – przedyskutuj je
ze swoim lekarzem.
- Nie porównuj się z innymi pacjentami z podobnym jak Twoje schorzeniem,
zwłaszcza z tymi którzy chorują dłużej, są starsi, bardziej schorowani.
Ojciec medycyny, Hipokrates, mówił “najważniejsze – nie
jaka choroba, ale jaki człowiek na nią choruje”.
- Dbaj o swoje zdrowie bardziej niż o wszelkie dobra materialne –
to najważniejsze a zarazem najdelikatniejsze co posiadasz i zależy w
dużym stopniu od Ciebie.
- Napisz lub zadzwoń do swego lekarza, nawet wiele miesięcy czy lat
po zakończeniu leczenia. Przekaż mu informacje o Twoim zdrowiu –
może to doświadczenie i skuteczność lecznicza w wypadku Twojej choroby
pomoże innym chorym, a lekarzowi dostarczy satysfakcji i doda sił do
walki z chorobami innych ludzi. Działalność lekarska wymaga wysiłku
stałego samokształcenia, ponoszenia odpowiedzialności za podejmowane
decyzje dotyczące zdrowia, a często życia innych ludzi.
- Mimo obaw i troski – staraj się zachować uśmiech i życzliwość
wobec otoczenia. Pomoże Ci to zjednać sobie otaczających ludzi –
pracowników szpitala czy kliniki – dadzą z siebie jeszcze więcej
w walce z Twoim wrogiem – chorobą, nie tylko z obowiązku, ale
z większym zaangażowaniem i dzięki sympatii dla Ciebie, którą potrafisz
wzbudzić. Wykorzystaj spotkania z bliskimi na dzielenie się dobrym słowem.
Im też jest ciężko. Nie narzekaj, nie mów tylko o sobie, okaż zainteresowanie
ich sprawami. Wzajemnie spierajcie się w zachowaniu optymizmu i siły
przetrwania.
Prof. dr. hab. med. Aleksander B. Skotnicki.
|