Zakład Diagnostyki Obrazowej

Podstawą do włączenia rezonansu magnetycznego do metod obrazowania gruczołów piersiowych jest jego zdolność do dobrej charakterystyki tkankowej. Badanie przeglądowe MR z wykorzystaniem obrazowania w czasie T2-zależnym doskonale różnicuje zmiany włókniste (niskosygnałowe) od zawierających dużą komponentę wody (wysokosygnałowe). Pozwala to na dobrą ocenę struktury wewnętrznej poszczególnych zmian ogniskowych – np. ujawnienie centralnej fibrozy lub martwicy.

Dodatkowo umożliwia zróżnicowanie gruczolakowłókniaków z dużą komponentą włóknistą od innych, dobrze ograniczonych zmian złośliwych, wykazujących znaczne uwodnienie struktury (przerzuty, raki torbielowate, raki galaretowate) które w obrazach T2-zależnych wykazują mierny lub wysoki sygnał [51]. Wysoki, jednorodny sygnał w sekwencji T2 charakteryzuje również proste torbiele.

Dodatkowo pełna diagnostyka piersi w badaniu MR poszerzona jest o ocenę krzywych subtrakcyjnych uzyskanych z obrazowania dynamicznego po dożylnym podaniu środka kontrastującego. W obrazowaniu stosuje się sekwencje T1-zależne przed i po dożylnym podaniu środka kontrastującego (powtarzane kilkukrotnie). Dobrze unaczynione zmiany wykazują silne wzmocnienie sygnału po podaniu środka kontrastującego.

W końcowej ocenie bierze się pod uwagę stopień, sposób oraz szybkość zakontrastowania. Różnorodny kształt krzywej subtrakcyjnej, wynikający z odmiennego w czasie wypełnienia łożyska naczyniowego zmiany środkiem kontrastującym, pozwala na różnicowanie procesów o bogatym łożysku naczyniowym od zmian słabiej unaczynionych. Sygnał zmian złośliwych zwykle szybko (do 1 minuty) wzmacnia się po podaniu kontrastu.

Dynamiczne badanie MR z wykorzystaniem środka kontrastowego cechuje się w wykrywaniu inwazyjnego raka piersi bardzo wysoką czułością, sięgającą 100% (97-99%), ale niższą swoistością rzędu 93-97%. Najczęściej różnica ta spowodowana jest często obserwowanym silnym wzmocnieniem kontrastowym sygnału u kobiet z czynną tkanką gruczołową (przed 35 r.ż., a także z wyciekami z brodawek, lub w trakcie hormonoterapii). Dlatego też MR piersi zawsze powinno być badaniem komplementarnym do wykonywanych uprzednio mammografii i USG i oceniane łącznie z wynikami tych badań.

Klasyczne wskazania do wykonania badania MR to:
- brak możliwości ustalenia rozpoznania na podstawie wykonanych uprzednio mammografii i USG
- przerzuty raka w węzłach pachowych, przy braku uwidocznienia ogniska pierwotnego w mammografii i USG,
- obwodowe przerzuty raka, z wynikiem hist.-pat. sugerującym ognisko pierwotne w piersi, przy braku uwidocznienia ogniska pierwotnego w mammografii i USG,
- kwalifikacja do leczenia oszczędzającego w celu wykluczenia zmiany wieloogniskowej lub obustronnej, w szczególności w tzw. ”radiologicznie gęstych piersiach”,
- kwalifikacja do leczenia oszczędzającego w celu oceny wielkości zmiany przy rozbieżnych wynikach mammografii i USG,
- stan po zabiegu operacyjnym, w szczególności po leczeniu oszczędzającym - ocena wznowy,
- stan po mastektomii i następowej rekonstrukcji lub wszczepieniu implantu, z ryzykiem wznowy miejscowej,
- zmiany w sutkach z wszczepionymi endoprotezami (metoda z wyboru – czułość i swoistość ok. 90%).

Mammografia rezonansu magnetycznego staje się również badaniem z wyboru u kobiet młodych, z genetyczną predyspozycją do raka piersi (np. nosicielki mutacji BRCA1), u których mimo obniżenia granicy wiekowej rozpoczęcia diagnostyki obrazowej piersi (mammografia od 35 r.ż a badanie USG od 25rż), wystąpienie raka piersi pomiędzy 20 a 30– rokiem życia nadal pozostaje realnym zagrożeniem. 
Istotnym ograniczeniem metody w przypadku zmiany niepalpacyjnej, nieuwidocznionej w USG i mammografii, a stwierdzonej jedynie w mammografii MR, były ograniczone możliwości wykonania biopsji pod kontrolą MR. Dopiero skonstruowanie otwartych cewek mammograficznych, dedykowanych dla procedur biopsyjnych stworzyło nową jakość w diagnostyce raka wczesnego piersi wykrywanego w MR. W Europie Zachodniej w ostatnich latach prowadzono szereg wieloośrodkowych badań nad przydatnością mammografii MR połączonej z diagnostyką biopsyjną w raku gruczołu piersiowego.

Badania MR piersi rozpoczęto w Szpitalu Uniwersyteckim w 1999. Od 2004 realizowany jest program badania kobiet z genetyczną predyspozycją do raka piersi (nosicielki mutacji BRCA1), z planowanym rozszerzeniem na wykonywanie biopsji pod kontrolą MR.