Zasady przyjęć

 

1. Prawo do świadczeń

Zgodnie z Ustawą, prawo do leczenia i korzystania ze świadczeń na zasadach w niej określonych mają ubezpieczeni, czyli:

• wszystkie osoby objęte powszechnym, obowiązkowym i dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym w Narodowym Funduszu Zdrowia;
• zgłoszeni do ubezpieczenia członkowie rodziny osoby ubezpieczonej.

2. Potwierdzenie prawa do świadczeń

Osoba, która zamierza skorzystać ze świadczeń opieki zdrowotnej ma obowiązek przedstawić potwierdzenie prawa do ich uzyskania. Obowiązek ten nie dotyczy dzieci do 6. miesiąca życia, które nie zostały zgłoszone do ubezpieczenia zdrowotnego. Do czasu wydania Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń jest każdy dokument, który potwierdza uprawnienia do świadczeń opieki zdrowotnej, w szczególności dokument potwierdzający opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne.

3. Ważność dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń

Przyjmuje się, że dokument potwierdzający prawo do świadczeń jest ważny przez 30 dni od:

• daty wystawienia – zaświadczenie z zakładu pracy, zaświadczenia ZUS i KRUS,
• daty poświadczenia – np. legitymacja ubezpieczeniowa,
• daty opłacenia składki – ZUS RMUA, dowód wpłaty składki na ubezpieczenie zdrowotne,
• daty ważności dokumentu – legitymacja rencisty.

Wyjątkami od tej zasady są:

• legitymacja emeryta – ważna bezterminowo,
• zaświadczenie z urzędu pracy o zgłoszeniu do ubezpieczenia zdrowotnego – do końca terminu ważności,
• decyzja wójta (burmistrza, prezydenta) gminy – ważna 90 dni od dnia określonego w decyzji.

4. Skierowanie

Zgłaszając się do wybranego świadczeniodawcy pacjent powinien przedstawić – oprócz potwierdzenia prawa do świadczeń – ważne skierowanie. Jest ono dokumentem wymaganym przy dostępie do badań diagnostycznych oraz świadczeń realizowanych w ramach:

• ambulatoryjnej opieki specjalistycznej,
• leczenia szpitalnego,
• leczenia uzdrowiskowego,
• rehabilitacji leczniczej,
• opieki nad przewlekle chorymi.

Skierowaniem do lekarza specjalisty nie jest karta informacyjna z leczenia szpitalnego, izby przyjęć, czy szpitalnego oddziału ratunkowego. Jeżeli w karcie informacyjnej wskazana jest kontynuacja leczenia, skierowanie powinien wystawić lekarz prowadzący pacjenta. Należy pamiętać, że na podstawie jednego skierowania pacjent może się zarejestrować tylko w jednej placówce udzielającej świadczeń w danym zakresie! Skierowanie nie jest potrzebne do następujących lekarzy specjalistów:

• dermatologa,
• ginekologa i położnika,
• okulisty,
• onkologa,
• psychiatry,
• wenerologa,
• dentysty.

Skierowania nie muszą także przedstawiać następujące osoby korzystające z ambulatoryjnej opieki specjalistycznej:

• inwalidzi wojenni,
• osoby represjonowane,
• kombatanci,
• niewidome cywilne ofiary działań wojennych,
• chorzy na gruźlicę,
• zakażeni wirusem HIV,
• w zakresie badań dawców narządów,
• uzależnieni od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych – w zakresie lecznictwa odwykowego,
• uprawnieni (żołnierze lub pracownicy) – w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych w czasie wykonywania zadań poza granicami państwa.

Skierowanie nie jest wymagane w stanach nagłego zagrożenia zdrowia lub życia.

Skierowanie wystawia:

• na badania diagnostyczne, na świadczenia w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, na leczenie uzdrowiskowe, na rehabilitację leczniczą, opiekę długoterminową – lekarz POZ lub inny lekarz udzielający świadczeń w ramach ważnej umowy z NFZ.
• na badania diagnostyczne kosztochłonne (np. tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) – lekarz będący lekarzem ubezpieczenia zdrowotnego w poradni, która zawarła umowę z Funduszem na ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, rehabilitację lub psychiatrię, prowadzący leczenie pacjenta i stwierdzający potrzebę wykonania danego badania (w przypadkach uzasadnionych medycznie);
• na leczenie szpitalne – każdy lekarz. Nie musi być to lekarz ubezpieczenia zdrowotnego!
• na leczenie uzdrowiskowe – lekarz ubezpieczenia zdrowotnego;
• na transport sanitarny – zlecenie wystawia lekarz\felczer ubezpieczenia zdrowotnego;
• na transport sanitarny w POZ – zlecenie wystawia lekarz podstawowej opieki zdrowotnej.
• na realizację zleceń pozostających w zakresie zadań pielęgniarki POZ – zlecenie wystawia lekarz podstawowej opieki zdrowotnej.Świadczenia udzielone pacjentowi bez skierowania – poza wymienionymi przypadkami – nie są finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia, a ich koszty mogą obciążyć pacjenta.

Lekarz POZ kierujący pacjenta do lekarza specjalisty lub do szpitala zobowiązany jest dołączyć do skierowania wyniki niezbędnych badań diagnostycznych umożliwiających potwierdzenie wstępnego rozpoznania!

5. Rejestracja

Podczas rejestracji pacjent winien pamiętać, że podstawą przyjęcia do Szpitala/Poradni w trybie planowym jest skierowanie wystawione przez lekarza. Do skierowania należy dołączyć wyniki badań diagnostycznych i przeprowadzonych konsultacji potwierdzające postawienie wstępnego rozpoznania stanowiącego przyczynę skierowania; istotne informacje o dotychczasowym leczeniu specjalistycznym lub szpitalnym oraz zastosowanym leczeniu. Przy przyjęciu do Szpitala/Poradni pacjent zobowiązany jest do przedstawienia dowodu potwierdzającego ubezpieczenie zdrowotne oraz dokumentu tożsamości.

6. Listy oczekujących

Świadczenia zdrowotne powinny być udzielane według kolejności zgłoszeń w dniach i godzinach pracy świadczeniodawcy, zgodnie z harmonogramem jego pracy. Jeżeli nie mogą być udzielone pacjentowi w dniu zgłoszenia, każda placówka realizująca świadczenia na podstawie umowy z NFZ w ramach:

• ambulatoryjnej opieki specjalistycznej,
• leczenia szpitalnego,
• opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień,
• rehabilitacji leczniczej,
• opieki długoterminowej,
• leczenia stomatologicznego,

ma obowiązek wskazać inny termin wykonania świadczenia i umieścić pacjenta na liście oczekujących na udzielenie świadczenia.

Pacjenci objęci kontynuacją leczenia nie są umieszczani na listach oczekujących.

Zgodnie z Ustawą, w celu otrzymania jednego świadczenia opieki zdrowotnej na podstawie skierowania, pacjent może wpisać się wyłącznie na jedną listę oczekujących!

7. Szczególne uprawnienia osób represjonowanych, kombatantów, inwalidów wojennych i wojskowych oraz cywilnych niewidomych ofiar działań wojennych

Jeśli jesteście Państwo inwalidami wojennymi, wojskowymi, kombatantami, osobami represjonowanymi macie Państwo prawo  do świadczeń poza kolejnością, a także prawo do korzystania  z ambulatoryjnych porad i świadczeń specjalistycznych każdego typu - bez skierowania.

Opracowano na podstawie Vademecum 2011, NFZ